Bugün bir yazı okudum.
Bir kadının eşi ve oğlu arasında geçen bir tartışma ve sonrasında gelişen olaylara anlatıyor.
Bugün 46 yaşındayım. Eşim 34 ve oğlum 1,5 yaşındalar.
Yazıyı okuyunca geçmişteki halim ile günümüzdeki halimi karşılaştırmak durumunda kaldım.
Gençlik yıllarımda çok ama çok agresif bir karakterim vardı diye düşünüyorum ve sanırım buna şahitlik yapacak kadar da çok fazla insan da tanıyorum.
Kendi ebeveynlerim benim gibi bir çocukları oldukları için kimbilir kaç yüz defa ya üzülmüşlerdir yada hayal kırıklığına uğramışlardır bilemiyorum.
Her ne kadar özümde sakin ve sessiz görünsem de gene aynı oranda da iyi bir kalbe sahip olsam bile sanırım içinizde bir şeyler sizin patlamanıza veya sert tepkiler vermenize neden oluyor.
Aslında beni her zaman kızdıran şeyler aslında aptalca olduğunu düşündüğüm şeylerdi. Komik, biri saçma bir soru sorduğunda veya sessizliğimi bozduğu zaman çılgına dönüyordum. Kendi kendime kalmayı her zaman sevdiğim için bu gibi şeyler beni çok rahatsız ediyordu.
Zamanla başka insanları da dinlemem gerektiğini öğrendim veya kendimden çok sıkıldığım için başka hayatlara ilgi duymaya başladım. Başkalarının hayatından kendi hayatıma dair beceriksizlikleri görmek her ne kadar üzücüdür olsa bu bişe benimle ilgili bir bilgi oldu.
İlk evliliğim bitikten hemen sonra öğrendim ki evliliğimin ilk yıllarında baba olma ihtimalim olmuş. Sanırım çok ileri görüşlü biri ile evliymişim ki bunu bana bile danışmadan sonlandırmış.
Belki benim , belki de kendisinin ama eminim ki birlikteyken kesinlikle iyi bir ebeveyn olamazdık. Üzülen veya yıpranan kişi minik bir can olurdu.
Her ne kadar bugün 20 yıl öncesine göre daha olgun gibi hissetsem de yada görünsem de , hala kendime olan güvenin tam değil. Ama sanırım gerçekten de her şeyin bir zamanı var, belki de 20 yıl önce değilde , bugün “Baba” olmam gerekiyordu
Oğluma ve en az oğlum kadar eşime de sevgi ve sabırla yaklaşmak için çok çabalıyorum. Ama tabi daha yolun çok çok çok başındayım.
Umut ediyorum ki bana ihtiyaç duyduğu her anında oğluma sabırla ve sevgiyle destek olabilirim.
Oğlumun geleceğini çok merak ediyorum, ilk defa okula adım atacağa güne, ilk defa bir kızdan hoşlanacağı zamana , ilk defa geleceğini konuşmak için yanıma oturacağı zamana ve inşallah bunu görmeyi çok isterim sevdiği kişiyi tüm duygularıyla benimle paylaştığı anı çok merak ediyorum. Umarım tüm bunları görebilirim.
Ve umarım ona dünyanın hem çok küçük olduğunu gösterirken , tüm dünyayı keşfedebilecek kadar cesur olabileceğini de öğretebilirim.
Seni seviyorum Atlas ❤️
